Enorme ruimte

De lucht boven mij is diep blauw, met hier en daar wat wolken aan de rand van mijn zicht. Ik ben altijd allergisch geweest voor contact met gras, het jeukt een beetje. Zweet loopt langs mijn gezicht. De ademhaling keert geleidelijk terug naar normaal. Mijn geest dijt zich uit in het enorme blauw. Niet langer alleen maar observerend. Ik word er een mee. Uitgestrekt. Ongebonden.

Hoe lang ik daar na dat partijtje voetbal op de grond heb gelegen, weet ik niet zeker. Het had een paar seconden kunnen zijn of minutenlang. Wat ik me herinner is de diepgang van de ervaring. Ik was de lucht en de lucht was ik. Het was mijn eerste meditatie-ervaring. Ik was 10 jaar.

Onbevangen fascinatie

Ik heb altijd een grote nieuwsgierigheid gehad naar de natuurlijke wereld en de mens. Waarom dingen zoals het universum zijn zoals ze zijn en wat mensen drijft te doen wat ze doen. In de praktijk kwam het erop neer dat ik veel belangstelling toonde in mensen die me over deze dingen iets konden leren. Ik zocht mijn heil bij bepaalde familieleden of leraren op school.

Vanzelfsprekend was ik ook een jongen die hield van ravotten en graag met andere kinderen speelde. In dat opzicht was ik echt niet anders dan andere kinderen. Toch herinner ik me nog goed dat er herhaaldelijk momenten waren waarop mijn jonge zieltje overdonderd werd door de grootsheid van de natuur, het heelal, van de gelukzalige gevoelens bij mooie muziek, de euforische sensaties bij intensief sporten, het diepe gevoel van geborgenheid terwijl de regen op het tentdoek viel tijdens een zomernacht.

Vroege indrukken

Mijn ouders komen rond 1995 in aanraking met Tibetaans Boeddhisme. Ze mediteren elke ochtend en ik zie dat het ze relaxter en vrolijker maakt. Na verloop van tijd ga ik af en toe met ze meedoen. Eerst oefen ik onder hun begeleiding. Later ook zelfstandig.

Tijdens deze meditaties vallen er stiltes en momenten van ‘niets doen’. Voor het eerst ervaar ik wat het is als je je geest gewoon laat zijn zonder je ermee te bemoeien. De maalstroom van gedachten en afleiding maakt plotseling plaats voor de natuurlijke ruimtelijkheid van de geest. Er ontstaan scheuren in het uitgestrekte wolkendek van gedachten. En dan breekt opeens de zon door en toont die wijds blauwe hemel zich weer.

Stroomversnelling

Als mijn vader plots overlijdt aan kanker wordt me duidelijk dat ik eigenlijk helemaal geen antwoord heb op het abrupte verlies van een dierbaar persoon, laat staan mijn eigen sterfelijkheid waarmee ik zo radicaal geconfronteerd word. Ik richt me tot de boeddhistische kennis voor hulp en vind daarin diep resonerende antwoorden. De overtuiging dat ik mijn leven wil wijden aan het studeren en beoefenen van het boeddhistische pad neemt geleidelijk aan toe.

Verdiepende meditaties

Na het afsluiten van mijn middelbare school volgt al snel het besluit om mijn passie voor het boeddhistische pad voort te zetten en geef ik me op voor een langdurige retraite in Ierland. Deze retraite duurt negen maanden en het contact met de buitenwereld is extreem beperkt. Het word een van de mooiste en meest confronterende ervaringen uit mijn leven. Ik voel me dikwijls volledig ontheemd, alleen in mijn kamertje op een schiereiland in Ierland en tegelijkertijd toch ook zo verbonden met iets heel dieps in mij. Mijn ware stem word hoorbaar en het vlammetje in mijn ziel groeit uit tot een vuur. Ik ben nog piepjong. Pas in maart van dat jaar word ik 20.

Het boeddhistische pad

In de tien jaar die daarop volgen woon ik overal en nergens en reis heel Europa door om de lessen van mijn leraar bij te wonen. Mijn uitvalbasis is zuid Frankrijk. Ik ontpop mij tot ceremoniemeester en persoonlijk assistent. Ik ben jong, zeer bevlogen en ambitieus. In 2006 gaat een grootse ‘Three Year Retreat‘ (3 jaar, 3 maanden en 3 dagen aaneengesloten retraite) van start. Het is voor mij het meest logische vervolg in mijn boeddhistische ‘carriëre’ en ik zet alles op alles om deel te kunnen nemen.

De lessen en meditatie instructies die ik gedurende deze jaren ontvang zijn diepgaand, vertonen enorme precisie en kennis van de verwarde klittenboel van mijn denkgeest en leiden in combinatie met herhaaldelijk oefenen tot tastbare resultaten; grote toename in flexibiliteit en ruimtelijkheid in mijn perceptie van mezelf en de wereld om mij heen. Ik krijg meer humor, neem mezelf minder serieus, voel me meer verbonden met en begripvol naar anderen en heb een aantal effectieve tools in mijn rugzak die me voortaan bijstaan in uitdagende situaties.

Nieuw hoofdstuk

Samen met mijn vriendin die ik in Frankrijk heb leren kennen, keer ik eind 2010 terug naar Nederland. Het is begin van een nieuw hoofdstuk in mijn leven.

Wouter Tavecchio ontmoet ik via een gedeelde passie van ons: mensen in contact brengen met zingeving. We zijn beide betrokken bij Awake Amsterdam. Een evenement speciaal voor jongeren en georganiseerd door ID&T. Wouter is de CEO van dat bedrijf.

Op een dag vraagt hij wat ik voor werk doe. Ik zeg dat ik aan het solliciteren ben naar een nieuwe baan. Kort daarop volgt een uitnodiging voor een gesprek en een aantal weken later ben ik aangenomen. Mijn job: Awake Amsterdam laten doorgroeien en waar mogelijk ook in andere steden opzetten.

In de vier jaar die volgen zetten we een aantal succesvolle evenementen op poten. In binnen en buitenland. Peanuts in vergelijking tot de andere ID&T evenementen waar het gebruikelijk is om tienduizenden mensen bijeen te brengen. Maar met 600+ jongeren per evenement toch echt wel indrukwekkend.

Mindfulness

In 2016 begin ik voor mezelf. Het is een wens om mijn vleugels verder uit te slaan. Ik besluit om mijn diensten als masseur bij bedrijven aan te bieden. Er is markt voor en een eerder behaald diploma komt nu mooi van pas.

Bij de klanten die ik regelmatig bezoek constateer ik dat mensen veel last hebben van stress en stress-gerelateerde klachten. Zowel fysiek als mentaal. Het valt me op hoe weinig kennis men bezit in hoe om te gaan met de voortrazende denkgeest. En dat de innerlijke motor, die dag en nacht aanstaat, tot verregaande problemen zorgt. Ik ben overtuigd dat ik met mijn kennis en ervaring wat kan gaan doen voor deze doelgroep.

Als beloning voor mijn inzet bij ID&T heb ik van Wouter een vervolgopleiding aangeboden gekregen. Die kans grijp ik met beide handen aan. Mijn keuze valt op een opleiding tot mindfulness -trainer. Mindfulness wordt alom beschouwd als nuchter en praktisch. Er is veel interesse in en een grote markt voor. Ik sluit aan bij een goede school, want ik vind het belangrijk dat de kwaliteit van de opleiding matcht aan wat ik al in huis heb vanuit mij boeddhistische training.

Trainer en Coach

Tijdens mijn start up fase als Mindfulness trainer word ik benaderd door mensen om 1 op 1 te trainen en te coachen. Hier en daar geef ik ook kortlopende trainingen en workshops bij bedrijven.

Verdieping en de toekomst

Er is een honger in mij naar verdieping van kennis en ervaring. Jarenlang heb ik mij op het esoterische, spirituele domein getraind en geoefend. Nu is het tijd om mijn eigen groei en professionalisering kracht bij te zetten. Zoals de cirkel soms via een lange omweg rond geraakt, heeft de wens om mij te scholen in de psychologie, een wens die ik al vanaf mijn 17e ken, opnieuw van zich laten horen. Ik ben inmiddels bezig met een opleiding tot Psychosociaal Therapeut. Hiermee wil ik mijn vaardigheden als Coach verdiepen en ook de ‘zwaardere’ problematiek een gedegen antwoord bieden. Ik kijk enorm uit om op zoek te gaan naar overeenkomsten, aanvullingen, verdiepingen en ondersteuning vanuit de opleiding.