Bodyscan


Mind In Progress

Maandelijkse posts met ervaringen, inzichten en inspiratie 

Door Bram de Wit

September 2019

Lichaamsverkenning: kernoefening van Mindfulness

Vandaag kreeg ik de opmerking tijdens een van mijn meditatie lessen op de werkplek dat het oefenen met de lichaamsverkenning na een tijdje zo saai begint te worden. ‘Steeds hetzelfde’ en ‘Ik heb het op een gegeven moment wel gehad met de instructie’

Laat me beginnen met bevestigen dat dit een heel valide reactie is op deze oefening. Bij elke vorm van meditatie kan een element van ‘verzadiging’ optreden, mits je maar lang genoeg oefent. Bij tijd en wijle raken we verveeld en willen we iets anders. We zijn nu eenmaal meer aangetrokken tot het maken van nieuwe ervaringen. Dat stimuleert ons en we hebben het gevoel van ‘vooruitgang’ en ‘leven’.

Toch valt er heel veel te zeggen voor erbij blijven wanneer het ongemakkelijk wordt.

Allereerst oefenen we juist met het temmen van onze onrustige geest. Deze is als een vlo die van de ene naar de andere plek springt. Rusteloos en ongeduldig. Dan weer in het verleden, dan weer in de toekomst, maar zelden hier. Op zich geen probleem, maar we weten allemaal dat dit oeverloos doorgaat mits we niet af en toe bewust ingrijpen. En het gaat oeverloos door met alle gevolgen van dien. Overbelasting ontstaat niet door één groots moment, maar juist door een aaneenschakeling van kleine momenten van rusteloosheid die elkaar rap opvolgen. Dit proces gaat met zo’n snelheid dat het als ‘normaal’ begint aan te voelen en we geen onderscheid meer kunnen maken tussen rust en actie. Zelfs al nemen we een pauze dendert onze geest door..

Het lichaam is een anker voor het huidige moment. Het is altijd hier. Altijd beschikbaar. Direct. Bewust contact maken met het lichaam helpt ons om te vertragen. Die vertraging laat ons allereerst zien hoe onrustig we doorgaans zijn, maar biedt ons ook de gelegenheid om een andere keuze te maken. Erbij te blijven in plaats van in de actie te schieten. Te observeren zonder oordelen in plaats van reageren en handelen. Dat in zichzelf kan al een reden zijn om te blijven oefenen, ook als het soms ongemakkelijk wordt.

Wanneer je blijft oefenen met de lichaamsverkenning train je naast je opmerkzaamheid ook je capaciteit tot intentioneel verplaatsen van je aandacht bij een plek naar keuze, terwijl je tegelijkertijd contact houdt met je vertrekpunt van rust en ruimtelijkheid. Je houdt als het ware een lijntje met je rustpunt en vanuit daar verplaatst je telkens weer je aandacht. Dit vermogen traint je ‘aandachtsspier’ en is significant omdat we nu eenmaal in een dynamische omgeving leven. Er komen dingen op ons af, we ervaren prikkels, er komen gedachten op, etc. Juist dan is het een onontbeerlijke vaardigheid bij jezelf te kunnen blijven zonder je af te sluiten of het contact met je omgeving te verbreken. Dat is de ware definitie van balans. En is een zeer bruikbare skill zowel op het werk als privé.

We trainen dus met de Bodyscan onze capaciteit om onze aandacht te richten en tegelijkertijd niet (volledig) te identificeren met het object van onze aandacht. Hierdoor blijven we gecentreerd in het huidige moment en in onszelf.

Spread the word


Facebook-f


Twitter


Linkedin-in